سلام جان من

داری بزرگ می شوی. یاد گرفته ای که بخندی. دستت را تکان بدهی. دیروز خودت دستت را حرکت میدادی و به آویز های بالای رخت خوابت ضربه میزدی و از تکان خوردنش هم تعجب می کردی و هم می خندیدی.

میدانی دلم برای کوچک بودنت بسیار تنگ خواهد شد؟ چطور از این کوچک بودن تو دل بکنم. چطور وقتی بزرگ شدی باور کنم که دیگر مرد شده ای و آن پسر کوچک من نیستی؟

همین حالا وقتی نگاهت می کند دلم برای روزهای اول به دنیا آمدنت و نوزادی تو تنگ می شود. بابای من. قشنگ من